หน้านี้แปลจากฉบับภาษาจีนโดยใช้ AI ช่วย และอยู่ระหว่างรอการตรวจทาน หากมีข้อสงสัย ให้ยึดฉบับภาษาจีนเป็นหลัก

เสี่ยวเทียน (นามสมมติ) อาศัยอยู่กับปู่ที่เมียนมาตั้งแต่เด็ก แยกจากแม่ที่ทำงานในไต้หวันมานาน แม้คิดถึงแม่ แต่ก็รู้ว่าแม่ทำงานหนักในไต้หวันเพื่อให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีขึ้น เมื่อไม่มีแม่อยู่ข้างกาย เสี่ยวเทียนรู้สึกเหงามาก จนเมื่อโตขึ้นและรู้สึกว่าตัวเองจะไม่เป็นภาระให้แม่อีก จึงยืนกรานจะมาอยู่กับแม่ที่ไต้หวัน แม้ไม่รู้ภาษาจีนเลย แต่เพื่อได้อยู่กับแม่ เขาจึงตั้งใจเรียนภาษาจีนที่ต่างจากภาษาเมียนมาโดยสิ้นเชิง…
ตั้งแต่ได้รู้จักสมาคมเพื่อการเติบโตของครอบครัวผู้ย้ายถิ่นใหม่ สมาคมได้จัดการสอนเสริมภาษาจีน นักสังคมสงเคราะห์จัดครูอาสาสอนแบบตัวต่อตัว ไม่เพียงช่วยให้เสี่ยวเทียนปรับตัวกับชีวิตในไต้หวัน แต่ด้วยการเรียนเสริมและการดูแลของครู เขาจึงค่อย ๆ พูดคุยเรื่องที่ชอบเป็นภาษาจีนได้ แม้ยังไม่คล่องนัก
สมาคมเพื่อการเติบโตของครอบครัวผู้ย้ายถิ่นใหม่ให้การสอนเสริมหลากหลายแก่บุตรหลานผู้ย้ายถิ่นใหม่ ผ่านบริการพาไปเรียนรู้ของอาสาสมัครและการสอนภาษาจีนแบบตัวต่อตัว ช่วยให้เด็กหลายคนเช่นเสี่ยวเทียนที่เพิ่งมาไต้หวัน สื่อสารด้วยภาษาจีนได้ และปรับตัวในไต้หวันได้ดีขึ้น



