ไต้หวัน ดินแดนที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคย

หน้านี้แปลจากฉบับภาษาจีนโดยใช้ AI ช่วย และอยู่ระหว่างรอการตรวจทาน หากมีข้อสงสัย ให้ยึดฉบับภาษาจีนเป็นหลัก

เสี่ยวอี้ (นามสมมติ) เติบโตในเวียดนาม หลังแม่ชาวเวียดนามและพ่อชาวไต้หวันหย่าร้าง พ่อไม่ยอมเลี้ยงดูเสี่ยวอี้และน้องชาย แม่จึงต้องส่งทั้งสองกลับเวียดนามให้ตายายเลี้ยง ผ่านไปหลายปี เมื่อฐานะมั่นคงขึ้น แม่จึงตัดสินใจรับเสี่ยวอี้กลับมาอยู่ด้วยกันที่ไต้หวัน ท่ามกลางความแตกต่างระหว่างเมืองไทเปกับหมู่บ้านในเวียดนาม และพูดภาษาจีนไม่ได้แม้แต่คำเดียว แม้จะกังวลและหวาดกลัว เสี่ยวอี้ก็ต้องเรียนรู้วิธีเอาตัวรอดในป่าคอนกรีตโดยเร็ว….

ตั้งแต่ได้รู้จักสมาคมเพื่อการเติบโตของครอบครัวผู้ย้ายถิ่นใหม่ นักสังคมสงเคราะห์ได้จัดบริการพาไปเรียนรู้ ให้เสี่ยวอี้ฝึกนั่งรถไฟฟ้า MRT ในไทเป ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม และมีครูอาสาสอนภาษาจีนแบบตัวต่อตัว ช่วยให้เธอปรับตัวกับชีวิตในไต้หวัน เสี่ยวอี้ค่อย ๆ คลายความกังวล ไม่รู้สึกแปลกหน้าและหวาดกลัวอีกต่อไป และเริ่มชอบชีวิตในไต้หวัน

สมาคมเพื่อการเติบโตของครอบครัวผู้ย้ายถิ่นใหม่ให้การสอนเสริมหลากหลายแก่บุตรหลานผู้ย้ายถิ่นใหม่ ผ่านบริการพาไปเรียนรู้ของอาสาสมัครและการสอนภาษาจีนแบบตัวต่อตัว ช่วยให้เด็กหลายคนเช่นเสี่ยวอี้ สื่อสารด้วยภาษาจีนได้ และปรับตัวในไต้หวันได้ดีขึ้น

เรื่องราวผู้รับบริการของสมาคมเพื่อการเติบโตของครอบครัวผู้ย้ายถิ่นใหม่